اردشير بابكان نخستين پادشاه ساساني، موسيقي دانان را در طبقه ي ويژه اي جاي داد كه در دوره هاي پادشاهان بعد هم اين طبقه به رسميت شناخته مي شد.

بر سيمينه هاي ساساني سازها، نوازندگان و خوانندگان به تصوير كشيده شده است. يكي از اين سيمينه ها در موزه ي ملي ايران، تصوير نوازندگان چغانه، بربت(عود)، سورناي و موسيقار را بر خود دارد.

خسرو پرويز توجه ويژه اي به موسيقي دانان داشت. او در مراسم افتتاح سد دجله موسيقي دان ها را هم مانند ساتراپ ها (استانداران) دعوت نمود.

در سنگ نگاره هاي تاق بستان در كرمانشاه نوازندگاني در حال نواختن نگاشته شده اند.

سركش، بامشاد، رامتين، نكيسا و باربد از موسيقي دان هاي دوران ساساني و خسرو پرويز هستند كه نام شان در آثار مسلمانان ثبت شده است. باربد نامدارترين چهره ميان اينان است، گفته مي شود او 360 آهنگ به ازاي هر روز سال ساخته بود. خسرواني هاي باربد بسيار زبانزد بودند و در منابع گوناگون نام سي لحن باربد آمده است. 

در آثار شاعراني چون فردوسي، فخرالدين اسعد گرگاني، نظامي، فرخي سيستاني و منوچهري دامغاني نام موسيقي دانان دوره ساساني و برخي از آهنگ ها آمده است. 346

منبع: كتاب" دايره المعارف مصور تاريخ موسيقي "، نوشته : رابرت زيگلر، ترجمه : داريوش دل آرا. انتشارات سايان، چاپ اول 1395